วิญญาณสร้างโบสถ์

                   เรื่องผีเรื่องวิญญาณเป็นเรื่องเร้นลับสำหรับมนุษย์โลกโดยทั่วไป  ผีหรือวิญญาณอยู่อาศัยคนละมิติหรือภพภูมิกับโลกมนุษย์  แต่บางครั้งก็เกิดการเหลื่อมซ้อนทางมิติ  ทำให้พบเห็นผีได้บางภาวะ  หรือผี  วิญญาณมีเจตนาแสดงตนให้ผู้หนึ่งผู้ใดรู้เห็นเป็นการเฉพาะตัว

                   เรื่องผีที่มาปรากฎเป็นเรื่องราวมีหลักฐานยืนยันได้อย่างชัดเจน  มีมากมายหลายรูปแบบ  เช่น  ผีมาช่วยสร้างวัดสร้างโบสถ์ดังจะเล่าให้ได้รับรู้ดังต่อไปนี้

                        ผีที่มาช่วยสร้างวัดเป็นเรื่องของหลวงปู่วงศ์  วัดบ้านค่าย  อำเภอแกลง  จังหวัดระยอง  เมื่อหลวงปู่วงศ์มาเป็นเจ้าอาวาสวัดบ้านค่ายใหม่ ๆ  วัดมีสภาพชำรุดทรุดโทรมอย่างยิ่ง  ท่านคิดจะบูรณปฏิสังขรณ์เสนาสนะภายในวัดให้ดีขึ้นก็ขาดทุนทรัพย์  ครั้นจะออกปากเรี่ยไรขอบริจาคจากศรัทธาญาติโยมโดยตรง  ก็มิใช่วิสัยของสมณะ  ประกอบกับเวลานั้นชาวบ้านญาติโยมละแวกนั้นทำมาหากินอัตคัต  ทางวัดจะไปขอความช่วยเหลือก็กระไรอยู่

                        หลวงปู่วงศ์เป็นพระปฏิบัติ  ภูมิจิต  ภูมิธรรมของท่านสูงยิ่ง  กล่าวกันว่าท่านได้อภิญญาจิต  สามารถหยั่งรู้ได้ในภาวะที่คนธรรมดาไม่มีทางรู้ได้  หลวงปู่วงศ์รู้ว่ามีสมบัติอันมีค่าของผู้ที่ตายแล้วฝังดินไว้จำนวนมากมาย  ในอาณาบิรเวณของวัดบ้านค่าย  และวิญญาณเจ้าของทรัพย์ที่ตายไปแล้วก็ยังวนเวียนเฝ้าทรัพย์ของตนอยู่  ดังนั้นท่านจึงติดต่องกับวิญญาณเหล่านั้นขอยืมสมบัติผีมา สร้างวัด  เมื่อผีเจ้าของทรัพย์ตนใดตกลงให้ยืม  เขาก็จะนำสมบัติอันมีค่ามาวางไว้ให้ในที่ต่าง ๆ วางไว้ใต้ธรรมาสน์  วางไว้หลังพระประธาน  และที่อื่น ๆ ซึ่งเป็นที่ลับตา

                        หลวงปู่วงศ์ได้นำสมบัติเหล่านั้นไปเปลี่ยนเป็นเงินแล้วใช้เป็นทุนบูรณะวัดขึ้นมาทีละส่วน  เมื่อชาวบ้านญาติโยมรู้ว่าผียังช่วยสร้างวัด  ต่างก็เกิดจิตศรัทธามาร่วมบริจาคปัจจัยกันเป็นจำนวนมาก  ทำให้หลวงปู่วงศ์สามารถปฏิสังขรณ์วัดบ้านค่ายให้มีเสนาสนะสำหรับพระสงฆ์กระทำศาสนกิจ  และชาวบ้านใช้เป็นสถานที่กระทำศาสนพิธีได้ครบถ้วนสมบูรณ์คือมีโบสถ์  วิหาร  ศาลาการเปรียญ  และกุฏิจำพรรษาของพระเณร

                        หลังจากบูรณะวัดบ้านค่ายเสร็จเรียบร้อย  หลวงปู่วงศ์ก็รวบรวมปัจจัยนำไปซื้อเครื่องประดับอันมีค่าของผีที่มีลักษณะเหมือนกันมีค่ามาคืนกลับไป  เวลาเอาคืนท่านก็จะนำไปวางในที่ลับตา  จากนั้นเครื่องประดับอันมีค่าก็จะหายไปอย่างไร้ร่องรอย  ผีบางตนก็ไม่เอาสมบัติคืนหากถวายให้กับท่านเพื่อร่วมทำกุศลความดีด้วย

                        นี่คือเรื่องผีร่วมสร้างวัดกับหลวงปู่วงศ์  วัดบ้านค่าย จังหวัดระยอง  อำเภอนครชัยศรี  จังหวัดนครปฐม  ประมาณปี 2507 - 2508  โบสถ์วัดกลางบางแก้ว (ชาวบ้านเรียกว่า"วัดกลาง")  ชำรุดทรุดโทรมอย่างหนัก  เพราะสร้างมานานนับ 100 ปีเห็นจะได้  สภาพของโบสถ์แสดงว่าอาจจะถล่มลงมาเมื่อใดก็ได้  กระทั่งพระเณรไม่กล้าเข้าไปทำศาสนกิจภายในโบสถ์  เจ้าอาวาสขณะนั้นมีความวิตกกังวลในเรื่องนี้มาก  ท่านต้องการจะสร้างโบสถ์ใหม่เป็นที่สุด  แต่ขาดทุนรอนในการสร้าง  ปัจจัยซึ่งญาติโยมทำบุญถวายมาได้เก็บออมไว้ส่วนหนึ่ง  หากมีจำนวนน้อยไม่พอสร้าง  จำเป็นต้องเก็บสะสมอีกเป็นเวลานาน  ซึ่งไม่รู้ว่ากี่ปีจึงจะพอค่าก่อสร้าง     

                        เช้าวันหนึ่ง  เจ้าอาวาสได้ยินสุนัขเห่ากระโชกที่โคนต้นไม้ต้นหนึ่ง  คล้ายกับว่ามันพบเห็นอะไรผิดปกติ  แล้วสุนัขตัวนั้นก็วิ่งมาตะกายที่เจ้าอาวาสแสดงกิริยาประหนึ่งจะให้ท่านไปดู  แต่ท่านเฉยเสีย  สุนัขแสดงกิริยาวิ่งไปเห่าไปและวิ่งกลับมาหาเจ้าอาวาสหลายครั้งหลายหนจนท่านสงสัยจึงได้ลุกเดินไปดูที่โคนต้นไม้

                        บริเวณที่สุนัขเห่าเป็นเนินดินติดกับโคนต้นไม้มีพงหญ้ารกเรื้อปกคลุมอยู่ด้านบน  ที่เนินนั้นมีรอยดินยุบลงไปเป็นโพรง  หญ้าคลุมผิวดินเหมือนมีใครเปิดเลิกป่าหญ้าขึ้นไป  ในโพรงดินมีไหและโอ่งใบย่อม ๆ อยู่ 2 - 3 ใบ วางระเกะระกะอยู่บนพื้นดินก้นโพรง  ไหและโอ่งมีฝาปิดสนิทอยู่ก็มี  ฝาเปิดเผยอแง้ม ๆ ก็มี  เจ้าอาวาสจึงก้าวลงไปในโพรง  ลองเปิดฝาโอ่งที่แง้ม ไ อยู่ก็ถึงกับตกตะลึง  เพราะภายในโอ่งนั้นมีเงินโบราณและทองรูปพรรณมีราคาสูงบรรจุอยู่เต็ม  ส่วนโอ่งไหใบที่ปิดฝาแน่นสนิทลองขยับดูรู้สึกหนักอึ้ง  แสดงว่าต้องมีสิ่งของบรรจุอยู่  หากเป็นสมบัติของมีค่าใส่อยู่ภายในจะต้องมีราคามหาศาล

                        ท่านเจ้าอาวาสตระหนักว่า  ตัวท่านเป็นพระภิกษุไม่อาจจะแตะต้องสมบัติอันล้ำค่าเหล่านี้ได้  เพราะเจ้าของเขาไม่ได้ถวายหรือยกให้ท่านจึงเกลี่ยดินข้าง ๆ ลงมาปิดและใช้เศษหญ้าใบไม้วางปิดทับเอาไว้ให้ลับตาคน  จากนั้นก็กลับกุฏิไม่บอกกล่าวเล่าให้ใครฟัง

                        เงินทองของมีค่าที่ใส่ไหใส่โอ่งเหล่านั้น  น่าจะมีคนเก่าแก่แต่โบราณเอามาฝังดินซุกซ่อนไว้ ณ ที่ตรงนั้น  และเจ้าของคงเสียชีวิตไปนานแล้ว การที่อยู่ดี ๆ เกิดดินยุบ  เป็นโพรงและสุนัขไปพบเห็น  เป็นเรื่องที่อาจจะเกิดจากความบังเอิญก็ได้  หรือมีอื่นใดแอบแฝงอยู่ก็ยากจะหยั่งรู้ได้

                        วันนั้น  พอถึงช่วงบ่าย  ไม่มีแขกหรือญาติโยมมาสนทนาปราศรัยอีก เจ้าอาวาสจึงเอนกายจำวัดพักผ่อน  หลับสนิทจิตเข้าสู่ภวังค์  ท่านเจ้าอาวาสได้เกิดสุบินฝันไปว่า  มีชายผู้หนึ่ง แต่งกายแบบคนโบราณมาพบท่านแล้วนมัสการบอกกล่าวว่า  เขาเป็นเจ้าของสมบัติในโอ่งในไหเหล่านั้น  และเขาได้ฝันดูท่านอยู่นาน  รู้ว่าท่านมีจิตศรัทธาต้องการสร้างพระอุโบสถหลังใหม่  แต่เนื่องจากญาติโยมชาวบ้านอัตคัตขัดสน  ท่านจึงสร้างไม่ได้  สำหรับทรัพย์สมบัติที่ท่านเห็นอยู่เมื่อเช้านั้น  เขาได้ฝังไว้นานแล้ว  ปล่อยทิ้งไว้ก็ไร้ประโยชน์  จึงขอถวายท่านเพื่อให้ท่านนำไปใช้จ่ายในการสร้างพระอุโบสถ  คืนนี้เมื่อปลอดคนแล้วขอให้ท่านนำพระลูกวัดไปขุดเอาสมบัติเหล่านั้นขึ้นมาเถิด  เขาขอถวายให้เป็นสมบัติของสงฆ์ทั้งหมดเพื่อบำรุงพระศาสนาต่อไป  แล้วบุรุษลึกลับในฝันก็หายไป

                        เจ้าอาวาสวัดตื่นนอนแล้ว  ทบทวนความฝันที่ผ่านมาเชื่อว่าเจ้าของทรัพย์ที่แท้จริงคงมาอนุญาตและถวายทรัพย์ทั้งหมดให้เป็นสมบัติของสงฆ์จริง  ดังนั้นพอถึงกลางคืนสงัดคนแล้ว  ท่านจึงนำพระลูกวัดไปขุดเอาโอ่งและไหใส่สมบัติขึ้นมา  แล้วขนมาไว้ในกุฏิ

                        จากทรัพย์สมบัติของผี  ทำให้การก่อสร้างพระอุโบสถวัดกลางบางแก้ว  เริ่มต้นดำเนินงานได้และสามารถก่อสร้างจนแล้วเสร็จสมบูรณ์ในวันต่อมา  นี่คือเรื่องผีช่วยสร้างพระอุโบสถวัดกลางบางแล้ว  อำเภอนครชัยศรี  จังหวัดนครปฐม  ดังที่ได้พรรณามาตั้งแต่ต้น

                        สมบัติผีหรือทรัพย์สมบัติที่มีเจ้าของ แต่เจ้าของได้เสียชีวิตตาไปนานแล้ว  มักจะกล่าวกันว่าเป็นสมบัติอาถรรพ์  ผู้ใดไปพบเห็นแล้วไม่ขออนุญาตจากผู้เป็นเจ้าของ  ถือสิทธิ์ยึดครองนำมาเป็นของตนเอง  มักจะพบกับความน่ากลัวต่าง ๆ หรือเกิดความวิบัติในภายหลัง  เรื่องเช่นนี้มีส่วนความเป็นจริงอยู่มาก  เพราะสมบัติอันมีค่าทั้งหลายที่เจ้าของนำไปฝังดินซุกซ่อนไว้  เนื่องมาจากเหตุหลายประการ  เช่น  เจ้าของทรัพย์กลัวโจรผู้ร้ายจะมาปล้นแย่งชิงไป  ไม่มีที่ใดจะซุกซอนได้อย่างปลอดภัยเท่ากับฝังดิน  จึงได้นำทรัพย์สมบัติไปซ่อนไว้  หรือเกิดศึกสงครามตนเองจำเป็นต้องอพยพหลบหนีภัยสงคราม  ไม่มีปัญญาขนทรัพย์สมบัติเอาไปได้ทั้งหมด  จึงได้นำไปฝังดินซุกซ่อนไว้  ตั้งใจว่าถ้าศึกสงครามยุติลงเมื่อใดก็จะย้อนกลับมาขุดเอาสมบัติอีกครั้ง  แต่ตนเองเกิดล้มตายไปเสียก่อนทรัพย์สมบัติจึงถูกฝังดินไว้ต่อไปโดยไม่มีใครขุดขึ้นมา  อีกประการหนึ่งในสมัยโบราณไม่มีสถาบันการเงินรับฝากเงินเช่นปัจจุบัน  วิธีเก็บงำทรัพย์สินเงินทองจำนวนมาก ๆ ไม่มีวิธีไหนปลอกภัยเท่ากับเอาใส่โอ่งใส่ไหฝังดินไว้ในที่เร้นลับ  ไม่ให้ผู้อื่นรู้เห็น  แม้แต่ลูกเมียก็ไม่ยอมบอกที่ซ่อน  ครั้นเมื่อตนเองเจ็บไข้ตายไป  ทรัพย์สมบัติเหล่านั้นจึงกลายเป็นความลับตายตามไปด้วย

                        เจ้าของทรัพย์ที่นำสมบัติอันมีค่าไปฝังดินไว้  แล้วตัวเองตายไปจิตของผู้ตายจะยึดเหนี่ยวอยู่กับทรัพย์สมบัติของตนอย่างเหนี่ยวแน่น  เป็นกิเลสความโลภอันแรงกล้า  แม้จะตายแล้วแต่จิตวิญญาณมักไม่ยอมจากไปไหน  ยังคงหลงติดวนเวียนอยู่กับสมบัติเหล่านั้น  หากมีใครมาละเมิดขุดเอาทรัพย์ของตนไปก็เกิดความโกรธแค้น  และจะแสดงฤทธิ์ทำอันตรายต่อผู้ที่มาเอาสมบัติไปต่าง ๆ นานา

                        ดังนั้น  สมบัติผีจึงไม่มีใครกล้าไปขุดค้นเสาะหา  เว้นแต่ว่าเจ้าของทรัพย์อนุญาตยกให้ก็เป็นอีกเรื่องหนึ่ง