วิญญาณตามล้างแค้น

                เรื่องผี  เรื่องวิญญาณ  มักจะถูกตีคำว่าเป็นเรื่องโกหก  หรือเป็นเรื่องงมงายไร้สาระไม่ควรนำมาเชื่อถือยึดถือ  ตรงนี้เป็นเรื่องว่ากันไม่ได้  เพราะผีหรือวิญญาณนั้นไม่สามารถพิสูจน์ให้เห็นเป็นรูปธรรมได้โดยวิทยาศาสตร์ไม่อาจนำผีหรือวิญญาณมาปรากฎให้เห็นได้ทุกเวลาทุกสถานที่  เมื่อคนโดยทั่วไปไม่เห็นด้วยตาของตัวเอง  สัมผัสจับต้องไม่ได้  จึงลงความเห็นโดยสรุปเอาง่ายๆ  ว่าผีไม่มี  วิญญาณไม่มี

                แต่เรื่องผีและวิญญาณนี้  ท่านผู้ทรงคุณวุฒิท่านหนึ่งคือ  ศ.ดร.คลุ้ม  วัชโรบล  มีความเชื่อว่ามีจริง  นอกจากมีความเชื่อแล้วท่านยังศึกษาค้นคว้าในเรื่องผีวิญญาณอย่างจริงจัง  และได้บันทึกเรื่องราวจากประสบการณ์ของผู้ที่เคยเผชิญผีและวิญญาณมาแล้วมากมาย  ซึ่ง ณ ที่นี้จะขอนำเรื่องของ คุณพิไลศรี  ศรีเพ็ญ  ซึ่งศ.ดร.คลุ้ม  บันทึกไว้มาถ่ายทอดให้ท่านผู้อ่านได้รับทราบดังต่อไปนี้

                ขณะที่คุณพิไลศรี  ศรีเพ็ญ  เรียนอยู่ชั้นมัธยม 6 (มศ.3)  โรงเรียนเบญจมราชาลัย  ได้เดินทางไปตากอากาศพักร้อนกับครอบครัวที่ชะอำ  จังหวัดเพชรบุรี  วันหนึ่งไปเดินเล่นตามชายหาดกับเพื่อนที่หาดบ้านบางควาย  เลยหาดทรายชายทะเลขึ้นไป  มีซากบ้านร้างเก่าแต่โบราณ  เหลือแต่เสาไม่กี่ต้นอยู่หลังหนึ่ง  ไม่ทราบว่าเป็นบ้านของใคร  คุณพิลัยศรีกับเพื่อนพากันเดินขึ้นไปดู  แล้วก็กลับออกมาและไม่ได้สนใจอะไรมากมายยิ่งกว่านั้น

                เมื่อคุณพิลัยศรีกลับมาถึงบ้านก็ลืมเรื่องซากบ้านร้างเสียสนิท  พอตกกลางคืน  ขณะที่คุณพิไลศรีนอนหลับสนิทได้ฝันไปว่า   มีหญิงสาวอายุประมาณ  29  ปี  แต่งกายแบบหญิงไทยโบราณ  คือนุ่งห่มผ้าสไบเฉียงเข้ามาพูดคุยด้วย  เธอผู้นั้นบอกคุณพิไลศรีว่าชื่อ  แก้ว  เคยอยู่ที่บ้านร้างหลังนั้น  บิดาของเธอมีศักดินาเป็นพระยา  และเป็นเจ้าของบ้านหลังดังกล่าว  ในบ้านมีชายหนุ่มคนหนึ่งชื่อ  พร  ซึ่งท่านบิดาเลี้ยงไว้  คุณแก้วเกิดหลงรักนายพรคนนี้  แต่นายพรไม่ได้มีใจรักตอบเพราะตัวนายพรมีคนรักอยู่แล้ว และเจียมตัวว่าตนเป็นเพียงบ่าวในบ้าน

                คุณแก้วอิจฉาหญิงคนรักของนายพร  จึงหาทางให้หญิงนั้นย้ายไปอยู่ที่อื่น  ซึ่งก็สามารถกระทำสำเร็จ  จากนั้นคุณแก้วได้สารภาพกับท่านพ่อว่าตนเองมีความรักใคร่นายพรเพียงใด  ท่านพระยาผู้เป็นบิดาก็เกิดความเห็นใจ  ประกอบกับนายพรเป็นคนดีพร้อม  จึงยินดียกคุณแก้วให้เป็นภรรยา  และจัดการเรื่องงานแต่งงานให้  พอถึงวันงานวิวาหมงคล  มีแขกผู้มีเกียรติมาร่วมงานมากมาย  นายพรซึ่งเป็นเจ้าบ่าวกลับหนีหายไปเฉยๆ  คุณแก้วนั้นทั้งเสียใจและอับอายแทบจะมีชิวิตอยู่ไม่ได้  ต่อมาภายหลังนายพรได้กลับมากราบขอขมา  กล่าวว่าที่เขาหนีหายไม่มาแต่งงานนั้นเนื่องจากมีความนับถือคุณแก้วเป็นเจ้านาย  มิได้มีความคิดเช่นชู้สาว  อีกประการหนึ่ง  เขามีความเจียมตนเนื่องจากฐานะแตกต่างกันดุจฟ้ากับดิน

                คุณแก้วที่มาปรากฎในฝันของคุณพิไลศรีบอกเล่าเรื่องราวของเธอเพียงเท่านี้ก็หายไป  คุณพิไลศรีตื่นขึ้นมาแล้วมีความรู้สึกเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง  และถ้าหากมีเรื่องราวจริงๆ  ดังในฝัน  ก็ไม่ทราบว่าเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นนานแสนนานสักเท่าไร

                หลังจากคุณพิไลศรีกลับจากชะอำมาอยู่กรุงเทพฯ  มีความรู้สึกว่าวิญญาณของคุณแก้วได้ติดตามมาอยู่ด้วย  กระทั่งคุณพิไลศรีไปเรียนต่อที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่  ในปี พ.ศ.2507  และได้เข้าไปอยู่หอพัก  วิญญาณของคุณแก้วดูเหมือนจะตามไปด้วยอีก  เวลาอยู่ในห้องมักมีความรู้สึกว่ามีใครอีกคนเข้ามาอยู่ร่วมห้องด้วย  เวลาไปไหนมาไหนคล้ายๆ  กับคุณแก้วจะติดตามไปด้วยเสมอ  หรือเวลานอนหลับคุณแก้วก็มักจะมาเข้าฝัน  แม้คุณพิไลศรีจะรับรู้เรื่องราวทั้งหมดและเชื่อมั่นว่าคุณแก้วไม่เป็นอันตรายใดๆ  กระนั้นยังอดหวาดๆ  ไม่ได้

                บางวันคุณพิไลศรีไม่อยู่ที่ห้องพัก  เพื่อนๆ  มาเคาะประตูเรียก  มีเสียงพูดดังมาจากในห้องเป็นเสียงผู้หญิงว่า  "เข้ามา"  เพื่อนก็ผลักประตูเข้าไป  ปรากฏว่าห้องทั้งห้องว่างเปล่า  เพื่อนๆ  ต่างพากันวิ่งโกยอ้าวอย่างขวัญหนีดีฝ่อเพราะเชื่อว่าถูกผีหลอกเข้าให้แล้ว

                บางครั้งคุณพิไลศรีเองก็ตกอยู่ในอาการอกสั่นขวัญหาย  เมื่อเปิดประตูห้องพักเข้าไปแล้วเจอคุณแก้วแต่งตัวแบบหญิงไทยโบราณนั่งคอยอยู่บนเตียงก่อนจะหายวับไป

                การที่วิญญาณคุณแก้วคอยติดตามคุณพิไลศรีเช่นนี้  มิใช่ตามรังควานให้ได้รับความเดือดร้อน  หรือทำให้เกิดความหวาดกลัวแต่อย่างไร  หากเป็นการติดตามคล้ายกับคอยปกป้องคุ้มครองอยู่ในที  ขณะเดียวกันก็แสดงว่าคุณพิไลศรีและวิญญาณคุณแก้วคงจะมีความเกี่ยวเนื่องด้วยกรรมบางอย่างผูกผันกันมาหลายภพหลายชาติมาแล้ว  จึงสามารถติดต่อถึงกันและกันได้ (ทั้งๆ  ที่คุณพิไลศรีคงจะไม่อยากติดต่อสักเท่าไหร่)

                เหตุการณ์ที่คุณพิไลศรีพบเห็นวิญญาณคุณแก้วแบบวูบๆ  วาบๆ  ดำเนินมาเรื่อยๆ  จนกระทั่งได้เกิดเหตุการณ์ซึ่งบ่งชี้เงื่อนงำบางสิ่งบางอย่างออกมา  กล่าวคือที่คณะวิทยาศาสตร์มีการฉายภาพยนตร์  คุณพิไลศรีก็ไปดูด้วย  ขณะที่ภาพยนตร์ฉายไปได้สักครู่ไฟฟ้าเกิดดับการฉายภาพยนตร์ต้องหยุดชะงัก  นิสิตชายคนหนึ่งเดินออกไปจากห้อง  คุณพิไลศรีเห็นผู้หญิงคนหนึ่งแต่งตัวแบบหญิงไทยโบราณวิ่งตามหลังนิสิตชายคนนั้นออกไป  และมีคุณพิไลศรีเห็นเพียงคนเดียวเท่านั้น  เพราะทุกคนไม่แสดงปฏิกิริยาผิดปกติอะไรออกมาเลย

                ในคืนนั้น  ขณะที่คุณพิไลศรีนอนหลับ  คุณแก้วได้มาเข้าฝันและเล่าให้ฟังว่า  ชายชื่อพรที่คุณแก้วเคยหลงรักอย่างสุดชีวิตจิตใจ  แต่ไม่ได้รับการตอบสนองความรักนั้น  บัดนี้คุณแก้วซึ่งตามหามานานได้พบแล้ว  นายพรกลับมาเกิดใหม่เป็นนิสิตชายดังกล่าว

                นายพรที่เกิดร่วมสมัยตอนคุณแก้วมีชีวิต  หลังจากสิ้นอายุขัยตายไปได้กลับมาเกิดใหม่เป็นนิสิตชายชื่อ  วิสุทธิ์  ศรีสุภาพ  เป็นนิสิตปีที่ 4  แผนกธรณีวิทยา

                หลังจากวันที่วิญญาณคุณแก้วพบกับคุณวิสุทธิ์  หรืออดีตชาติคือนายพร  คุณพิไลศรีพลอยรู้สึกกลุ้มใจอยู่คนเดียว  เพราะไม่รู้ว่าคุณแก้วเธอจะแก้แค้นเอากับชายซึ่งเธอเคยหลงรักขนาดไหนก็ไม่รู้  ครั้นจะนำเรื่องเร้นลับนี้ไปเล่าให้คุณวิสุทธิ์ฟังก็ทำไม่ได้  เพราะไม่มีหลักฐานหรือเหตุผลอะไรมายืนยันคำพูดของตน  เผลอๆ  คุณวิสุทธิ์อาจจะมองว่าเสียสติเพ้อเจ้อเหลวไหลไปเสียอีก

                ไม่นานต่อมา  คุณแก้วมาเข้าฝันคุณพิไลศรี  บอกว่าได้แก้เค้นนายพรสมใจแล้ว  บอกกล่าวเท่านี้ก็หายไป  คุณพิไลศรีตื่นขึ้นมารู้สึกไม่สบายใจอย่างยิ่ง  เพราะไม่รู้ว่าคุณแก้วลงมือแก้แค้นนายพรหรือคุณวิสุทธิ์รุนแรงขนาดถึงชีวิตหรือไม่  หากเล่นงานกันถึงตายย่อมจะเป็นเวรกรรมพัวพันกันต่อไปอีก  ไม่มีวันจบสิ้น  น่าสงสารคุณวิสุทธิ์ซึ่งไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร  เพียงแต่ชาติก่อนมีหญิงสูงศักดิ์มาลุ่มหลงรักใคร่  หากตัวเองไม่มีใจให้หญิงนั้นกลับต้องมารับเคราะห์กรรมในอดีตชาติปัจจุบันอย่างไม่ควรเป็น

                วันรุ่งขึ้น  คุณพิไลศรีก็ทราบข่าวว่า  คุณวิสุทธิ์เกิดอุบัติเหตุขณะที่ขับขี่มอเตอร์ไซด์เลี้ยวข้างตึกอธิการบดี  จู่ๆ  มอเตอร์ไซด์ก็ล้มคว่ำ  แถลบไถล  แต่คุณวิสุทธิ์ไม่ได้รับอันตรายมากมายนัก  แค่ถลอกปอกเปิกไปเท่านั้น  คุณวิสุทธิ์เล่าว่าตรงทางโค้งหัวมุมนี้เขาขับขี่มอเตอร์ไซด์เลี้ยวเป็นประจำ  แต่ไม่เคยเกิดเรื่อง  ทว่าวันที่เกิดอุบัติเหตุขณะเลี้ยวรถมีความรู้สึกเหมือนมีใครผลักเต็มแรงจนรถล้ม

                หลังจากวันที่คุณวิสุทธิ์ประสบอุบัติเหตุ  ปรากฏว่าคุณพิไลศรีไม่เคยพบเห็นหรือสัมผัสวิญญาณของคุณแก้วอีกเลย  แม้แต่ในความฝันคุณแก้วก็ไม่มารบกวน  นับแต่วันนั้นวิญญาณคุณแก้วได้หายสาบสูญไปจากชีวิตตลอดไป

                เป็นไปได้หรือไม่ว่า  การที่วิญญาณคุณแก้วหลงวนเวียนอยู่ในโลกมนุษย์ก็เพราะต้องการตามหานายพร  เมื่อได้พบและทำร้ายเขาได้ตามที่ได้ตั้งใจไว้  พลังแห่งความอาฆาตจึงสลายไปไม่เกาะเกี่ยวยึดเหนี่ยวให้หลงติดกับโลกมนุษย์อีกต่อไป  วิญญาณของเธอจึงมีโอกาสไปผุดเกิดในภพภูมิใหม่ตามกรรมของตนต่อไป

                หากเป็นเช่นนั้น…..ก็ขอให้วิญญาณของคุณแก้วจงไปสู่สุคติภพเถิด………