จำนอง ขายฝาก ไถ่ถอน บ้านที่ดินและอื่นๆ
 1. การจำนองนั้นมีความหมายตามประมวลกฎหมายแพ่ง ( ปพพ. มาตรา ๗๐๒ ) ดังนี้
อันว่า จำนอง นั้น คือ สัญญา ซึ่ง บุคคลคนหนึ่ง เรียกว่า ผู้จำนอง เอาทรัพย์สิน ตราไว้ แก่ บุคคลอีกคนหนึ่ง เรียกว่า ผู้รับจำนอง เป็นประกัน การชำระหนี้ โดยไม่ส่งมอบ ทรัพย์สินนั้น ให้แก่ ผู้รับจำนอง
ปพพ. มาตรา ๗๐๕
การจำนอง ทรัพย์สิน นั้น นอกจาก ผู้เป็นเจ้าของ ในขณะนั้นแล้ว ท่านว่า ใครอื่นจะ จำนอง หาได้ไม่
2. เรื่องความหมายของการขายฝาก ปรากฎตามประมวลกฎหมายแพ่ง (ปพพ. มาตรา ๔๙๑) ดังนี้
อันว่า ขายฝาก นั้น คือ สัญญาซื้อขาย ซึ่ง กรรมสิทธิ์ ใน ทรัพย์สิน ตกไปยัง ผู้ซื้อ โดยมี ข้อตกลงกันว่า ผู้ขาย อาจไถ่ ทรัพย์ นั้น คืนได้ ปพพ. มาตรา ๔๙๒*
ในกรณีที่ มีการไถ่ ทรัพย์สิน ซึ่ง ขายฝาก ภายในเวลา ที่กำหนดไว้ ในสัญญา หรือ ภายในเวลา ที่กฎหมายกำหนด หรือ ผู้ไถ่ ได้วางทรัพย์ อันเป็นสินไถ่ ต่อสำนักงานวางทรัพย์ ภายในกำหนดเวลาไถ่ โดยสละสิทธิถอนทรัพย์ ที่ได้วางไว้ ให้ทรัพย์สิน ซึ่ง ขายฝาก ตกเป็น กรรมสิทธิ์ ของผู้ไถ่ ตั้งแต่เวลา ที่ผู้ไถ่ ได้ชำระสินไถ่ หรือ วางทรัพย์ อันเป็นสินไถ่ แล้วแต่กรณี
| 
เว็บบอร์ด
สมาชิก
ติดต่อเรา
เกี่ยวกับเรา
Home